The will to believe. Της Σοφίας Χατζοπούλου

Rufino Tamayo, Claustrophobia (1957)

Άμα θέλω, μπορώ να πιστέψω ότι το δωμάτιο με χωράει. Άμα θέλω, μπορώ να πιστέψω ότι αυτοί οι καναπέδες μ’ αγαπούν κι ακόμη πιο πολύ ότι τους αγαπώ κι εγώ. Δεν είναι δύσκολο, αρκεί να το θελήσω. Ίσως είναι το ίδιο, όπως όταν σκέφτεσαι ότι σε περπατούνε ψύλλοι και αμέσως νιώθεις να σε τρώει όλο σου το σώμα ή όπως όταν θέλεις ν’ αρρωστήσεις και τσουπ, αρρωσταίνεις μ’ ένα αυτοάνοσο. Δεν έχω λοιπόν παρά να το βάλω στο νου μου. Χρειάζεται μόνο θέληση, λίγη αυτοσυγκέντρωση και νά! νιώθω ήδη τους τοίχους να με αγαπούν, να με αγκαλιάζουν σφιχτά-σφιχτά. Όλο και πιο πολύ τους νιώθω τώρα, από αγάπη, να με πνίγουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: