Διαρρηγνύοντας ορίζοντες. Της Sandra Göbel

[ Δημοσιευμένο στις 11 Απριλίου 2020, στο The New Inquiry. Μετάφραση: Χρήστος Κολτσίδας ] Μέσα στα κάγκελα καθώς στριφογυρίζει, απόκαμε το βλέμμα του, εικόνα δεν κρατά. Τον περιζώνουν χίλια κάγκελα νομίζει, και παραπέρα τίποτε, ο κόσμος σταματά. Rainer Maria Rilke, “Ο πάνθηρας”[1] Η φίλη μας Sandra μεγάλωσε κοντά στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας και ενηλικιώθηκε ενΣυνεχίστε να διαβάζετε «Διαρρηγνύοντας ορίζοντες. Της Sandra Göbel».

Η ιατρική ως θρησκεία. Του Giorgio Agamben

[ Δημοσιεύθηκε στο quodlibet.it στις 2 Μαΐου, Μετάφραση για το Αντίφωνο Αναστάσιος Θεοφιλογιαννάκος ] Ότι η επιστήμη έχει γίνει η θρησκεία της εποχής μας, αυτό στο οποίο οι άνθρωποι πιστεύουν ότι πιστεύουν, είναι πρόδηλο εδώ και καιρό. Στη σύγχρονη Δύση, έχουν συνυπάρξει και, σε κάποιο βαθμό, συνυπάρχουν ακόμα,  τρία μεγάλα συστήματα πεποιθήσεων: ο χριστιανισμός, ο καπιταλισμόςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η ιατρική ως θρησκεία. Του Giorgio Agamben».

Η Σκοτεινή Πλευρά του Περιβαλλοντισμού: οικοφασισμός και COVID-19. Της Deja Newton

[ Δημοσιεύτηκε στις 15 Απριλίου 2020 στο Office of Sustainability και μεταφράστηκε από την Πέγκυ Ζάλη ] Ο COVID-19 δεν είναι ο τρόπος της γης για να αυτοθεραπευτεί και η εξάλειψη των ανθρώπων δεν είναι η απάντηση για την αυτο-αποκατάσταση του κόσμου. Ναι, υπάρχει λιγότερη ατμοσφαιρική ρύπανση στην Κίνα, υπάρχουν πιο καθαρά ποτάμια στην Ιταλία,Συνεχίστε να διαβάζετε «Η Σκοτεινή Πλευρά του Περιβαλλοντισμού: οικοφασισμός και COVID-19. Της Deja Newton».

Επιδημίες και επανάσταση (Ι): Σημειώσεις πάνω στις Εξεγέρσεις της Χολέρας, 1830-1831. Του Jose Rosales

[ Το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο blog Tragic Community. Μετάφραση: Δήμος Μ., Gloria Burgle ] «Στο αποκορύφωμα μιας εποχής υπεροψίας, οικονομικής μεγέθυνσης, υλικής προόδου, επιστημονικών επιτευγμάτων και της ολοένα και περισσότερο εξαπλωνόμενης ευρωπαϊκής κυριαρχίας σε όλη την υφήλιο, εμφανίστηκε μία ασθένεια που προήλθε από την απολίτιστη Ανατολή και αμφισβήτησε τις κοινές παραδοχές τηςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Επιδημίες και επανάσταση (Ι): Σημειώσεις πάνω στις Εξεγέρσεις της Χολέρας, 1830-1831. Του Jose Rosales».

Το Χάος μάς εξουσιάζει: Μια επιστολή από το Παρίσι. Των Liaisons

[ Δημοσιευμένο στο Liaisons. Μετάφραση: Ροδάνθη Σκουρτέλλη ] Κάτι περισσότερο από μια κολεκτίβα, κάτι λιγότερο από ένα κόσμο, οι Liaisons είναι μια τάση, μια τέμνουσα, μια συντυχία αντιπαραθέσεων, επαφών και συνδέσμων, μεταξύ συγγραφέων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, την Κορέα, τον Λίβανο, το Μεξικό, το Κεμπέκ, τη Ρωσία, και τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το Χάος μάς εξουσιάζει: Μια επιστολή από το Παρίσι. Των Liaisons».

Η ζωή ως κοινό. Του Σταύρου Σταυρίδη

Η πανδημική κρίση του κορωνοϊού πυροδότησε ένα νέο κύμα συλλογικών πρακτικών που χειρονομούν προς την ίδια αναγκαιότητα που ανέδειξε το «κίνημα των πλατειών» (συμπεριλαμβανομένης της Αραβικής Άνοιξης, των Αγανακτισμένων και του OccupyMovement): μια άλλη μορφή κοινωνικής οργάνωσης είναι αναγκαία κατεπειγόντως. Διαφορετικές πρωτοβουλίες γειτονιάς, καμπάνιες οργανωμένες από τα κάτω από κινήματα, διάχυτες ριζωματικού χαρακτήρα δράσεις αλληλεγγύης,Συνεχίστε να διαβάζετε «Η ζωή ως κοινό. Του Σταύρου Σταυρίδη».

Covid-19 και Κοινωνική Αναπαραγωγή. Της Rowan Tallis Milligan

[Δημοσιεύθηκε στο anarchiststudies.noblogs.org στις 8 Απριλίου, Μετάφραση Σταυρούλα Πουλημένη] Ο Covid-19 έφερε στο προσκήνιο δύο σημαντικές αρχές της σύγχρονης αναρχικής και φεμινιστικής σκέψης: τη σημασία της κοινωνικής αναπαραγωγής και τη συχνή ανεπάρκεια της «πυρηνικής οικογένειας» ως μέσου συμβίωσης. Για πρώτη φορά στη ζώσα μνήμη οι άνθρωποι σε μεγάλο μέρος του κόσμου έχουν αναγκαστεί να μείνουνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Covid-19 και Κοινωνική Αναπαραγωγή. Της Rowan Tallis Milligan».

Crack Up! Φεμινισμός, πανδημία και το μέλλον που θα έρθει. Των Luci Cavallero και Veronica Gago

[ Δημοσιεύτηκε στις 9 Απριλίου 2020 στα ισπανικά, στις σελίδες Anfibia και El Salto και στις 12 Απριλίου στα ιταλικά στο Dinamo Press απ’ όπου το μετέφρασε η Καλλιόπη Ράπτη ] Δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίσουμε καμία από τις εικόνες πόνου που κυκλοφορούν αυτές τις εβδομάδες. Ο ιός, ταυτόχρονα και σε πλανητικό επίπεδο, επιτάχυνε τηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Crack Up! Φεμινισμός, πανδημία και το μέλλον που θα έρθει. Των Luci Cavallero και Veronica Gago».

Forlorn hopes. Του Ανδρέα Μακρή

[ Το κείμενο αναδημοσιεύουμε από το Yusra, the quarantine edition ] το δέρμα της πόλης από μέσα Μετράω τις μέρες μία μία, κι όμως έχω ξεχάσει πόσος καιρός έχει περάσει. Έφτασα εδώ σαν κυνηγημένος. Δεκατέσσερις ημέρες υποχρεωτικής καραντίνας και περίπου άλλες τόσες απαγόρευσης κυκλοφορίας. Δεν έχω αγγίξει άνθρωπο για ακόμη περισσότερες. Είμαι στο παιδικό μουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Forlorn hopes. Του Ανδρέα Μακρή».

Ένας πόλεμος που δεν σταμάτησε ποτέ: σκέψεις για την πολιτική σε συνθήκες διαρκούς κρίσης. Του Κώστα Σβόλη

[Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο Polis-k.net] Ποιος είναι ο εχθρός; Η ρητορική του πολέμου απέναντι σ’ έναν αόρατο εχθρό αποσκοπεί στο να αποκρύψει τους πραγματικούς υπεύθυνους της διαρκούς κρίσης του Καπιταλισμού, ορατούς, όπως οι πολιτικοί διαχειριστές και η τάξη των καπιταλιστών, ή αόρατους, όπως το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και ο παραλογισμός που το διέπει.Συνεχίστε να διαβάζετε «Ένας πόλεμος που δεν σταμάτησε ποτέ: σκέψεις για την πολιτική σε συνθήκες διαρκούς κρίσης. Του Κώστα Σβόλη».

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε